Kamperen in de Sierras: Eastern Sierra - Inyo county

We hadden het er al een paar keer over gehad om naar de Sierras te gaan kamperen maar het was er nog nooit van gekomen. Grotendeels omdat het toch wel een 5-tal uur rijden is en dat je zo’n trip niet echt in een weekendje kan doen.
Nu we even kid-free zijn vonden we het de perfecte gelegenheid om er met ons tweetjes op uit te trekken.  Door de drukte op mijn werk zijn we donderdag slechts laat kunnen vertrekken waardoor we pas iets na middernacht op de kamping zijn toegekomen. Gelukkig zijn we ondertussen experts om tenten op te zetten dat we toch rond 12u30 in bed lagen.
Stella is het niet gewoon om zoveel plaats te hebben in de auto en heeft de hele rit zalig geslapen met als resultaat dat ze natuurlijk niet echt moe was en vrijdagochtend om 6u al met haar snoet tegen ons gezicht kwam duwen.....om ons te laten weten dat ze klaar was om de dag te beginnen, en zodoende was het voor ons een kort nachtje.
Na een super lekker ontbijtje waren we rond 9u30 al helemaal boven aan het begin van het wandelpad naar Chickenfoot Lake (ongeveer 6 mijl of bijna 10km heen en terug). We waren er duidelijk niet alleen maar een beetje verder op het pad begon het wat minder druk te worden. Het is niet te verwonderen dat dit een populaire plek is want het is er super mooi...en vooral voor mensen van Zuid-Californië, die het helemaal niet gewoon zijn om zoveel water te zien.

Onderweg viellen we van de ene verbazing in de andere; achter elke draai was er weer een ander fantastisch plekje natuur met een stroompje of een meer...het leek precies een schilderij of een beeld van in een film. En ook voor Stella was het de max aangezien ze niets liever doet dan zwemmen en spelen in het water.
Terug op de kamping waren we versleten: weinig slaap, het hoogteverschil, en de wandeling hadden al onze energie opgeslorpt en zodanig zaten we al om 8u30 in bed. Net voor het slapengaan zijn we nog even naar het riviertje vlak bij onze tent gaan kijken. Er zat verrassend veel stroming op en toen Stella erin sprong, dacht ik even dat ze er niet meer uit zou kunnen...

Ik weet niet of het van het koude water was, of van de shock dat ze dacht dat ze niet meer uit het waren zou geraken maar Stella was enorm aan het schudden en beven....

Zaterdagochtend zijn we tot aan June Mountain gereden voor onze dagwandeling, in de buurt waar we eerder dit jaar zijn gaan skiën: Parker Lake Trailhead. Weerom een fantastische hike maar een heel andere omgeving vergeleken met de dag ervoor en ook merkelijk minder druk...de muggen waren er anders wel!

Het eerste stuk was een redelijke klim, het deed dus enorm deugd om even af te koelen in het eerste beetje water dat we zagen.

We hebben de volledige toer rond het meer gedaan, op de meeste plekken was het goed wandelbaar behalve een klein stukje echte wildernis - de kids zouden het de max gevonden hebben.

Even acrobaat spelen om tot aan de overkant te geraken...met droge voeten

Stella kon haar niet meer inhouden :)

En onze laaste avond terug in onzen hof bij de tent :)

Zondag hebben we niet veel meer uitgestoken, alles ingepakt en nog even tot aan de lodge gereden maar dan huiswaarts want ik moest diezelfde dag nog vertrekken naar Seattle...nog een paar dagen en we mogen op onze 'echte' vakantie vertrekken. Het aftellen is begonnen!

Off they go!

En vandaag was het dan zover en moesten we onze kleine boelies afzetten! Alhoewel het een super avontuur is voor hen is het een ambetant gevoel om ze achter te laten. Ik weet dat ze in goede handen zullen zijn, verwend zullen worden (zoals het hoort!), en het de max vinden om hun grootouders en andere familieleden beter te leren kennen....ik ben eigenlijk maar echt gerust als het vliegtuig weer veilig op de grond staat en ze in de goede handen zijn van hun grootouders.

Soit, aangezien we daar moesten wachten tot het vliegtuig vertrok was ik een paar foto’s aan het trekken van het vliegtuig (voor de blog natuurlijk haha) wanneer de piloot plots zijn venstertje open deed en met zijn zakdoekje begon te zwaaien...het moet duidelijk geweest zijn dat ik een mama was die een laatste ‘glimpse’ van haar kids wou :).
Ik moet eerlijk toegeven dat ik me op slag meer op mijn gemak voelde...de piloot had een goed gevoel voor humor haha. En toen hij zijn duim opstak wist ik dat alles goed was en kon ik met een goed gevoel vertrekken.

Een nieuwe school voor Zoe?

De kids vertrekken bijna naar Europa! Natuurlijk is er altijd wat last minute shopping te doen, en zo gaande belande ik in de Target waar er een promotie aan de gang was van Harry Potter en ze een rugzakje en brief uitdeelden.
Ik ging er ene gaan vragen omdat ik weet dat Zoe zot is van Harry! Toen ik ze vandaag na de gym ging halen zei ik dat ik een speciale brief had gekregen van de school. Toen ik het haar gaf was ze zo super content maar zei ze: I so wish it were real and I could really go to that school! (Ik wou dat ik er echt naartoe kon!)
Jammergenoeg is dit niet het geval maar de brief hebben we ingekaderd en die hangt nu naast haar bed, en zo kan ze er toch maar van dromen he :)

En zoals het volgens de Harry Potter regels hoort, heeft Zoe de avond voor haar vertrek op vakantie nog inkt en pen bovengehaald om een antwoord te schrijven op de brief :)

Doris en de zomerkampen

De zomerkampen zitten erop! Een echt groot succes is het jammergenoeg niet geworden...en we hadden er zo’n grote verwachtingen van. De kids wilden dit jaar niet meer in Ojai hun zomerkampen doen; ze waren het beu - zo zeiden ze. Vandaar dat we ze in Ventura bij de YMCA hadden ingeschreven. Het was uiteindelijk ook een heel gedoe om ze te brengen en te gaan halen (een half uur heen en terug); en een hele regeling om ze naar hun gymnastiektraining te kunnen brengen in het midden van de dag.

De eerste week hadden ze Splash-kamp met het doel om verschillende zwemslagen te leren. Het bleek dat de kids slecht 1uurtje zwemles hadden per dag en 1 uur konden ze vrij zwemmen. De rest van de tijd moesten ze zich bezighouden met knutselwerkjes - en ja, onze kids knutselen graag maar dat was wel de bedoeling niet van het kamp he! Daarenboven waren de lessen in de namiddag waardoor ze twee dagen zwemles gemist hebben door de turnles.

De week nadien (week van 4 juli) was het de bedoeling dat de kids thuis zouden blijven. We hadden een dag vrijaf op woensdag en aangezien ik dinsdag, donderdag, en vrijdag van thuis werk gingen ze enkel maandag in Ojai op kamp moeten. Jammergenoeg is mijn schema op het laatste moment veranderd waardoor ze toch 2 dagen op kamp zijn moeten gaan :(

De derde week vakantie was knutselkamp voor Elise en volleybalkamp voor Zoe. Elise heeft een goede week gehad maar Zoe was ontgoocheld omdat ze vond dat de kinderen in haar groep de sport niet serieus namen en de jongens wilden niet meer tegen haar spelen omdat ze verloren (haha - you go girl!)

De laatste week was kookkamp en daar hadden de kids enorm naar uitgekeken maar het was net zoals Splashkamp een enorme ontgoocheling. De kids mochten heel weinig zelf doen terwijl het de bedoeling was dat ze zelf hun lunch en snack zouden maken. Bijvoorbeeld: als er burgers op het menu stonden dan mochten ze er zelf de kaas, tomaat, en sla opleggen maar dat was het dan. Of bij de pannenkoeken mochten ze er de syrup op doen....niet echt wat wij in gedachten hadden met ‘koken’.

We moeten dus wel een andere oplossing vinden voor volgend jaar; we hebben een paar ideetjes maar daarover meer later. Ondertussen nog een paar foto’s van Elise’s knutselwerkjes.

de zee en een krab

de basketbalring is van Zoe van haar kamp

Oh ja, en dan is er ook nog Doris! Zoe is hier de ene na de andere tand aan het verliezen en sloeg een paar dagen geleden echt in paniek dat ze binnenkort niet meer met Doris, de tandenfee, zou kunnen spreken. Dus weerom een briefje en wij dus weerom met een antwoord op de proppen komen. Ik kan me nu al voorstellen dat Zoe zo ontgoocheld zal zijn als ze ontdekt dat de magie van de tandenfee niet echt bestaat....ik zal het erg vinden! Niet alleen voor haar, maar ook wat voor mij eigenlijk. Magie heeft toch wel iets speciaals...

'tandenfee' aan het werk

Hittegolf

Amai, de hitte is gearriveerd maar veel te vroeg in deze zomer! Tijdens de zomer is het hier inderdaad wel warm en elk jaar hebben we wel een paar weken dat het bijna ondragelijk is, maar gewoonlijk is dat pas in september. Dit jaar hebben we langer dan gewoonlijk op zomerweer moeten wachten en hebben we ook direct met een hittegolf te maken. Dit voorbije weekend hebben we hier temperaturen van in de 40 graden gezien! Voor mensen die zoals ons geen airco hebben was het bijna niet te doen. Vrijdag hadden Bram en ik een dagje congé en zijn we met de familie naar het strand ‘gevlucht’....we zijn pas rond 9u30 naar huis gekomen maar jammergenoeg was er hier in de vallei geen enkel briesje te bespeuren.

 relaxing met haar favoriete root bier - yuk! maar volgens Zoe is het super lekker

Aangezien het zo spannend was moesten we de match wel meevolgen vanuit onze strandzeteltjes - heel content met het resultaat!

 En met al dat gymnastics gedoe overal, kan ik niet anders dan meedoen he :) - fotocollage gemaakt door Zoe!

Gelukkig hadden beide kinderen zaterdag een sleepover bij mensen die wel airco hadden! De sleepovers kwamen eigenlijk geheel onverwachts waardoor Bram en ik van een date-night konden genieten...iets wat zelden voorkomt. We hebben een fantastische avond gehad in Ventura....cocktails in The Tavern en dinner in Rumfish y Vino - zeker aanraders (klik op de link om het interieur te zien!)
Gisterennamiddag maar opnieuw naar de zee getrokken met de familie en gelukkig konden we in de vooravond toch al een beetje van een briesje genieten.

                          Diva @ work
De kids hadden weinig zin om naar kamp te gaan deze morgen (basketbalkamp voor Zoe en knutselkamp voor Elise), grotendeels omdat ze van ‘t weekend niet echt goed (en veel) geslapen hebben. We zouden iets mildere temperaturen moeten krijgen deze week...rond de 35 graden is een stuk beter :)

Kung Fu

Een dikke maand geleden had de Kung Fu vereniging een professionele fotoshoot. We hebben eigenlijk maar weinig foto’s van de Kung Fu en dat is vooral omdat Sifu (de leraar) eigenlijk niet wil dat we zomaar foto’s en filmpjes posten....ik had dat een paar jaar geleden eens gedaan en hij kon er niet echt mee lachen. Blijkbaar is het belangrijk om de kunst van de Kung Fu-vorm geheim te houden. Iedere vereniging heeft zo zijn eigen manier van doen en hij is redelijk overtuigd dat zijn manier de enige ‘goede’ manier is :).
Als leraar is hij enorm streng en als ik hem soms bezig hoor met bepaalde leerlingen dan vraag ik me af wat die ouders wel niet moeten denken....that grumpy old man! Maar hij heeft Zoe echt wel graag en het is schattig om te zien haha!

Lake Cachuma

Het ziet ernaar uit dat 2018 een goed kampeerjaar zal worden...Lake Cachuma van deze keer! Het was ondertussen alweer een paar jaar geleden dat we er geweest waren (2016) en zo te zien is het waterniveu hoger in vergelijking met ons laatste bezoek. We waren met 4 koppels van deze keer (15!). Het jammere van Lake Cachuma is dat je niet in het meer mag zwemmen en met het super warme weer op zaterdag hebben we op een andere manier afkoeling moeten zoeken....een boot huren en een paar uur gaan varen was de perfecte kombinatie van verfrissing en plezier! De kids vonden het de max aangezien zelf met de boot mochten varen en de volwassen genoten vooral van de ontspanning...en Stella was content omdat zij wel stiekem in het water heeft mogen springen :)

Twinning in Arcteryx-kleedjes :)

                                                       Oops Paul vergeten....haha

Die korte tripjes zijn echt de max! Zo ontspannend...ondertussen staan er weer een paar nieuwe avonturen op de kalender voor september, oktober, en november. We hebben weer iets om naar uit te kijken...maar eerst nog genieten van de rest van de zomervakantie. België en Portugal zien we ook wel zitten, en wie weet zit een bezoekje aan Parijs er ook nog in!