Meeting friends...

We hebben een redelijk druk weekend achter de rug. Zaterdagmiddag waren we uitgenodigd bij Maggie en Ben. Maggie's favoriete Australian Football team "Collingwood" speelde een zeer belangrijke match in the finals. Voor de voetbal zijn we niet geweest want daar kennen we niet veel van. Australian football is dan ook nog eens helemaal anders dan het voetbal dat wij kennen: de spelers trekken en sleuren aan mekaar zonder dat ze daarvoor van het veld vliegen, nemen de bal ook met de handen vast en het doel bestaat uit 4 gigantische palen zonder net! In ieder geval, het was een zeer gezellige namiddag en we hebben weer heel wat mensen leren kennen. Jenny en Sebastian (zij is van Australie, hij van Frankrijk) en hun twee kindjes zijn net van Grenoble naar Santa Barbara verhuisd en genieten net als Maggie en Ben van het super luxueuze expat-leventje. John en Karen en hun 3 pagaddertjes wonen iets verder van Santa Barbara en waren de enige 'locals' van de bende.
Ben had voor de gelegenheid Aussie Meat Pie gemaakt...heel lekker. En het gerecht wordt echt wel geserveerd zoals je op de foto (zie link) kan zien: met ketchup bovenop het taartje.
Jammergenoeg hadden we ons fototoestel niet mee - dus geen foto's deze keer.

Zondag is Nathan op bezoek gekomen. Zijn broertje James is ondertussen een maand oud en aangezien het voor zijn ouders nogal druk geweest is met de nieuwe baby wilden mama en papa hen verwennen met 'a nice home cooked meal'. Zo klein dat baby James nog is, ik kan me moeilijk voorstellen dat wij er in amper een paar weken ook zo'n kleine spruit zullen bij hebben.

 

 

Hello and Good Bye

Dit weekend zijn Nick en Frank bij ons op bezoek gekomen, het was ondertussen al meer dan 4 jaar geleden dat mamie en papie hen nog gezien hadden. Tijdens hun drie weken lange reis in de States mocht een tussenstop in het mooie Santa Barbara toch niet ontbreken he. Het is uiteindelijk een zeer mellow weekendje geworden: relaxen, lekker eten en slenteren langs State Street (de main street in Santa Barbara downtown).
Bezoek krijgen is gewoon super; want dan krijg ik altijd geschenkjes. Deze keer een aap, met een staartje! Zondag ochtend zijn Nick en Frank verder getrokken naar San Francisco; nog een weekje en dan zit de vakantie er voor hen ook weer op. Hieronder een grappige foto van Nick.

Jammergenoeg moesten we ook dit weekend afscheid nemen van een goede vriend. Na drie jaar is Dad terug vertrokken naar Frankrijk, zijn werkcontract was ten einde en jammergenoeg kan je hier in de US niet zomaar blijven. Zoals het er nu naar uitziet komt hij in November nog eens op bezoek; misschien net op tijd voor de geboorte van mijn zusje.

I am ready to be a big sister.

Vorige weekend zijn we met de hele familie naar Ikea geweest om mijn 'big sister' slaapkamer te gaan halen. Onze keuze viel op het Kura bed; het toffe aan dit bed is dat het op twee manieren kan opgezet worden. Ik kan eerst nog wat beneden slapen maar later kan het bed gewoon omgedraaid worden en kan ik via het trapje naar boven klimmen om boven te slapen.
's Avonds hadden we ook afgesproken bij Barbara en Peter voor een BBQ, Hilde en Stefaan waren er ook. Het was in ieder geval goed BBQ-weer: 41 graden in de schaduw.
Toen papa de volgende dag mijn bed in elkaar begon te steken bleek dat er verkeerde balken waren meegegeven. Maar nog erger was dat papa en mama daardoor ook beseften dat ze eigenlijk het verkeerde bed meegenomen hadden. De volgende dag zijn we dus nog maar eens naar Ikea gereden, 4 uur heen en terug... Gelukkig waren Barbara en Peter zo vriendelijk om ons nog eens te trakteren op BBQ.
Een ander heel belangrijk evenement was dat ik vorig weekend ook mijn tutje ben "verloren", dus voortaan moet ik zonder slapen.Tot mama en papa's grote verbazing is dit allemaal zonder veel tegenstribbelingen verlopen. Hieronder een paar foto's van mijn nieuwe slaapkamer.

Schoolkalendar voor September

My first camping trip

Dit weekend ben ik voor de eerste keer gaan kamperen. De trip was gewoonweg fantastisch! Al het kampeer gerief werd voor de gelegenheid van onder het stof gehaald want het was namelijk al van Hawaii geleden dat papa en mama nog eens waren gaan kamperen. Vrijdag na het werk is mama vlug een plekje gaan reserveren aan Lake Cachuma. Het voordeel van deze camp spot is dat het vlak bij de deur is, dus in geval de hele trip een ware nachtmerrie werd konden we gewoon terug naar huis komen. Aangezien wij pas zaterdag in de voormiddag wilden vetrekken konden Dad, papa's collega, en Sarah de vrijdagavond profiteren van ons plekje. De volgende ochtend zijn wij hen dan gaan aflossen maar eerst zijn we voor ons allen ontbijt gaan halen bij Renaud's, de beste bakkerij van Santa Barbara: de croissants en chocolade koeken zijn er niet te doen. Je betaalt er wel zo'n $2.5 per croissant maar als ik mij goed herinner is dat in Belgie ook niet echt goedkoop.
Het was echt heel tof. Het weer zat heel goed mee en het hele gebeuren van tent opzetten, BBQ'en, eekhoorntjes ('ookiens' in mijn taal) achterna zitten en kampvuur vond ik super de max. Kortom: zeker voor herhaling vatbaar. Van het zwembad heb ik niet kunnen genieten; zwempampers zijn namelijk niet toegelaten. Ik moet dus dringend op het potje beginnen gaan.

Naar de zoo.

Vorige week zaterdag zijn we nog eens naar de zoo geweest, deze keer met Nathan. Het was ondertussen al van Boo at the Zoo geleden dat ik er nog geweest was (herinner je nog mijn grappige bunny-outfit). Er is ook een speeltuin en Nathan en ik zijn eindelijk oud genoeg om er in rond te krossen; vooral het glijden van de berg vonden we super tof - een beetje oefenen voor als we naar de sneeuw gaan in januari.

The 100 day mark!

Vanaf nu kan het aftellen toch beginnen: binnen 100 dagen wordt mijn zusje verwacht. De zwangerschap verloopt vlotjes en mama heeft geen echt klachten, ze wordt gewoon met de dag ietsje ronder (haha).

Verder verloopt alles hier zijn gewone gangetje en zijn er niet echt speciallekes te melden behalve deze:
1/Ik ben nogal bezeten van het hele pipi-doen gedoe. Alhoewel ik nog niet echt op het potje pipi heb gedaan blijf ik echt mijn best doen maar ik wil alleen maar op het grote toilet. Uiteraard wil ik alles zelf doen: broek af, pamper af en zelf op de WC klimmen. Eerder deze week ben ik echter in 'de pot' gevallen - wat een schok, en mama maar lachen met mij!
2/Ik ben mijn "Why?" fase gestart, waarschijnlijk tot grote ergernis van mijn ouders. Bij alles wat er gevraagd, gezegd of gedaan wordt moet ik weten "Why?".
3/Spiderman is mijn beste vriend. Wanneer mama of papa iets zeggen wat ik niet leuk vind begin ik heel hard "Spiderman!" te roepen in de hoop dat hij me zal komen redden (ik heb hem nog niet gezien).

Stretchen voor het lopen is belangrijk.

Schoolkalender voor de maand augustus.

Klik op de kalender om te vergroten.

Een druk weekend.

Zaterdag was ik uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van Liam (2  jaar oud). Het werd een super leuke namiddag. Liam is verzot op auto's en dat kon je merken aan de schitterende taart die zijn mama speciaal voor hem had laten maken, het leek zonde om ze in stukjes te snijden. Ondertussen heb ik ook mijn eerste autorijlessen achter de rug (zie video), nu nog een dikke 13 jaar wachten en dan mag ik met een echte auto de straat op. Liam had voor de gelegenheid een Spiderman springkasteel gehuurd. Het duurde wel efkes vooraleer ik er alleen op durfde maar eens ik mijn schrik had overwonnen was ik er niet meer uit te krijgen. Na een goeie 3 uur springen en spelen viel ik onmiddellijk in slaap in de auto toen we naar huis gingen. What a great party, Liam!

De dag nadien zijn Ella en Hamish op bezoek gekomen om te brunchen. Terwijl de grote mensen aan het kletsen waren konden wij naar hartelust spelen. Hieronder kan je zien hoe goed Ella kan dansen: ze danst de merengue met Dora! Ik hield mij liever afzijdig, die Dora is veel te luid en te druk voor mij. Papa en mama hadden voor de gelegenheid weer lekker gekookt, vooral de versgemaakte chocolademousse vonden wij super!