Nog een beugelbekkie in huis

Vanaf gisteren hebben we er nog een beugelbekkie bij, tot groot jolijt van Elise die super content is dat ze niet meer de enige is. Als alles goed meezit dan zijn ze er beiden tegelijkertijd vanaf...in zo'n twee jaar!

Covid Test

En dan krijg je dat telefoontje van de school waarvan je had gehoopt dat het nooit zou gebeuren - ugh! Twee dagen geleden werd ik 's avonds opgebeld door de verpleegster van het schooldistrict met de boodschap dat Elise was blootgesteld aan een medestudent die positief getest was op covid....slik (het telefoontje werd met onderstaan berichtje opgevolgd). 

Het telefoontje was kort, minder dan 5 minuten maar in die 5 minuten gingen er een heleboel gevoelens door me heen: van ergernis en boosheid, tot schrik, paniek, en uiteindelijk tot redelijkheid. Op het tijdstip dat we verwittigd waren was het ondertussen al 8 dagen geleden dat ze blootgesteld was aan deze medestudent. De meeste mensen krijgen symptomen tussen de 5 a 10 dagen, dus ik dacht wel dat we waarschijnlijk ok zouden zijn. Maar om het zekere voor het onzekere te nemen zijn Elise en ik ons toch gaan laten testen de dag nadien. En dan...wachten....

Lang hebben we niet moeten wachten want de dag nadien 's avonds hadden we al onze resultaten maar het waren toch lange uren. Het is niet dat we veel uitsteken maar toch begin je al te denken wie je zou moeten verwittigen moest ze positief zijn en wie je direct al iets moet laten weten. 

Direct laten weten: mijn werk - ik had namelijk de dag nadien een afspraak waarvoor ik op het werk moest zijn (de eerste keer in 7 maanden) en dat heb ik dus moeten afbellen, de nanny - want die komt nog twee keer per week de kinderen halen om ze naar de gym te brengen (een hatelijk telefoontje om te moeten doen!), de kuisvrouw - want die ging gisteren komen, en de kapster - ugh, ik had eindelijk na een jaar een afspraak kunnen maken, maar soit, op die paar weken zal het nu wel niet komen! 

En dan zijn er diegenen die we zouden moeten bellen moest de test positief zijn:  de tandarts - aangezien zowel Zoe als Elise maandag een afspraak hadden, Tammy - aangezien Zoe en Ryder mekaar nog hadden gezien en ik met Tammy tijdens het weekend vaak ga wandelen, en de gym - nog het ergste van allemaal!! aangezien ze nog 3 keer per week gaan.

Gelukkig kregen we donderdagavond het goede nieuws dat zowel de test van Elise als die van mij negatief waren (en we er dus ook vanuit gingen dat Zoe en Bram negatief waren aangezien we de 10 dagen ondertussen gepasseerd waren en nog niemand symptomen had). Elise mag op 10 februari terug naar school maar zaterdag kunnen ze toch alweer naar de gym en hebben ze maar 1 les gemist. 

We zijn weer een ervaring rijker!

Een nieuwe president

Amai, wat zijn de laatste maanden (en weken) stresserend geweest maar na een verschrikkelijke 4 jaar kunnen we eindelijk zeggen: de oranje man is niet meer!! Er zijn nog een heleboel andere woorden die ik zou kunnen gebruiken om die te beschrijven maar die zijn wellicht niet gepast voor dit forum.

Onderstaande beschrijft heel goed wat er voor de boeg staat:

Gymnastics

We horen geruchten dat er misschien toch wel een competie zou zijn, misschien zelfs in januari nog! Het lijkt me onwaarschijnlijk maar de coaches en onze kinderen blijven er in geloven. De kinderen zouden in hun eigen gym blijven en de jury zou virtueel het evenement jureren (via zoom). Er zouden geen toeschouwers toegelaten worden maar ze zouden proberen om een live stream op te zetten zodat ook de ouders het hele gebeuren online zouden kunnen meevolgen. Dit zou natuurlijk fantastisch zijn! De laatste keer dat wij de kinderen gezien hebben was vorig jaar in Camarillo voor de Hollywood Open. Ondertussen hebben ze weer zoveel vooruitgang geboekt maar daar hebben wij nog niks van gezien. Ik kan niet wachten!!

De coaches hadden onlangs deze leuke video gemaakt van hoe de kids toch samen hebben kunnen sporten tijdens covid en in quarantaine:

2021

Gelukkig nieuwjaar iedereen!! 

Net zoals kerstmis hebben we nieuwjaar in intieme kring gevierd met ons vier. Deze keer stond er fondue op het menu. Middernacht hebben we niet gehaald, we hebben 'nieuwjaar' gevierd met de oostkust (3u vroeger dan bij ons, dus om 9uur) en naar de show op Time Square gekeken en tegen 11u lagen we in bed. 

2020 is alvast een jaar voor de boeken en net zoals velen zijn we content dat we het jaar kunnen afsluiten en zijn we hoopvol voor 2021. Eind december kwam Death to 2020 uit op een Netflix, een satirisch jaaroverzicht van 2020. Niet voor iedereen maar ik vond het grappig en goed geacteerd.

     

We zijn ondertussen begonnen met onze goede voornemens voor 2021; we zien wel hoe lang we die volhouden! Onze leuke vakantie zit erop, en de week is voorbij gevlogen.

Leuke props om het toch een beetje speciaal te maken.

 Onze feesttafel

Kerstmis

Bram en ik hebben de hele week tussen kerst en nieuw vrijaf genomen. Het gebeurt eigenlijk zelden dat we een stay-cation of 'vakantie in eigen huis' doen (meestal gaan we er een paar dagen op uit) en het was zo zalig dat we dit zeker nog eens doen. Het was enorm relaxerend, en we hebben ons vooral ten goede gedaan aan lekker eten maken, boeken lezen, wandelingen maken, uitslapen, en elke dag toch toch wel een project(je) afwerken in huis.

Kerstavond hebben we met ons vieren gevierd en iedereen heeft meegeholpen met het koken.

Gratin Dauphinois maken

Prime Rib (daar hebben we een paar dagen kunnen van eten!)

Gebakken brie

Little Miss Santa 💕

Eggnog

Zoe wou al zolang eens eggnog maken en zo gezegd, zo gedaan. Eggnog, ook wel eierpunch genoemd, is een cocktail op basis van melk, cognac (of rum of burbon), en eigeel. Dit drankje wordt vooral gedronken in de winter. Het recept werd waarschijnlijk al in de 18de eeuw gebruikt door de Engelse aristocratie. Rond 1800 werd het geïntroduceerd in de Verenigde Staten. Omdat cognac duur was, gebruikte men vaak rum.

 

Zie ze genieten (btw in die van Zoe zit geen alcohol hoor)

En Santa die was wel heel goed gezind dit jaar want er waren zelfs een paar cadeautjes voor de mama en de papa! De kinderen hadden dit jaar niet echt een verlanglijstje (een teken dat ze eigenlijk al alles hebben) maar gelukkig heeft Santa altijd wel een paar goede ideeën. 
Voor mij waren Santa's cadeautjes vooral gericht op mijn artistieke talenten (slik slik). Ik heb onder andere een boek gekregen om speciale vlechten te maken (nu ik zo geïnspireerd en gefascineerd ben door de haartooi in The Last Kingdom en The Vikings), en ook een boek om macrame te maken. 

een creatie uitgeprobeerd op Zoe's haar.

En hierboven mijn allereerste macrame creatie. Heel tof om te doen, maar vraagt veel geduld.

Op kerstdag zijn we met ons allen gaan wandelen in onze bergen. Het had 's nachts geregend en dus lag er sneeuw op de bergen. Altijd leuk om te zien.

Nog een paar dagen en het jaar zit erop, en onze vakantie ook...jammergenoeg!

Kerstparade met de paarden

Gisteren was er een kerstparade op de ranch waar de kinderen les volgen. Een leuk evenement die jaarlijks georganiseerd wordt, dit jaar in covid-stijl! Geen super-speciale verkleedpartij voor Zoe en Elise's paarden...volgend jaar zullen we toch wel iets meer moeite moeten doen.

En sedert begin deze maand heeft Zoe hier ook een job als stalknecht. Jong geleerd is oud gedaan!

Kerstfoto's

Zondag zijn we onze foto's gaan laten nemen voor ons kerstkaartje; ja, je leest het goed...de kerstkaartjes zijn in aantocht! Ik denk niet dat we ooit al aan de kerstkaartjestraditie hebben meegedaan maar misschien is dat nog zoiets nieuws dat uit deze pandemie gekomen is...maar ik wil helemaal niets beloven hoor!

Een van mijn vroegere werkneemster is jaren geleden haar eigen bedrijf gestart van make-up voor films ed. Elk jaar verkleed ze zich ook als Grinch en organizeert ze fotosessies. Ik moet toegeven dat ik de foto's enorm geslaagd vind! 

Voor diegenen die de Grinch niet kennen: The Grinch is een wezen dat een hekel heeft aan Kerstmis. Omdat hij het feest zo hard haat besluit hij zich als de Kerstman te vermommen en Kerstmis te stelen. Hij gaat naar het nabijgelegen dorp en steelt er alle cadeautjes, kerstbomen en decoraties in de hoop dat iedereen hierdoor ongelukkig zal worden. Tot zijn verbazing blijkt iedereen nog net zo vrolijk als voorheen. De dorpelingen zingen met veel vreugde kerstliederen en bewijzen dat de geest van het Kerstfeest over véél meer gaat dan slechts materiële zaken. The Grinch krijgt wroeging, geeft alles terug en mag meedoen aan de festiviteiten. (Gebaseerd op de Amerikaanse animatiefilm uit 1966 en het gelijknamige boek van Dr Seuss:  How the Grinch stole Christmas! )

En dit zijn onze kaartjes geworden :)

Ssshhhh - secret

Met kerstmis voor de deur had ik me voorgenomen om Zoe dit jaar toch wel de waarheid te vertellen over Santa. Terwijl ik wel het gevoel had dat ze nog 'geloofde' ging ik er eigenlijk van uit dat ze er met haar vrienden zeker al over gesproken had maar als dat zo was dan liet ze toch zeker niets merken. In Maart is ze 13, dus vond ik dat ik er niet echt meer kon mee wachten. Ik had het me voorgenomen om haar vorige jaar te vertellen maar ik kon er mij niet toe brengen.

En ook dit jaar had ik er het zo moeilijk mee. Waarom?? Geen idee, of misschien toch wel...weer een stukje van de kindertijd die voorbij is en niet meer terugkomt. En ik heb toch wel een traantje moeten wegpinken toen ik haar dit berichtje schreef. 

Ik had Zoe laten weten dat ze van mij een mailtje ging krijgen en dat we die dan samen gingen lezen...zo gezegd, zo gedaan. Het berichtje kan je hieronder lezen....

*******

Dear Zoe,
I know you have been wondering about Santa “Is he real?”. And some of your friends may have already told you the story about him but I really want you to hear it from me and I’ve thought long and hard about what to say.

“Is Santa real?” The answer is complicated because there is not just one Santa.
Mommy and daddy are the people who wrap up the presents and leave them under the tree when you and Elise have gone to bed. Just as our parents did for us, and their parents did for them. I imagine someday you and Elise will do this for your kids also, just like we do, and I know you will find no greater joy than seeing their faces light up on Christmas too. 

This won’t make you Santa, though. I know you imagine Santa as a man with a long beard, a big red coat and hat, and flying reindeer. But Santa is much more than that, he represents the spirit of giving that lives in so many people. He also teaches children to believe in something they can’t see or touch. This is so important. Throughout your life, you will need this capacity to believe in yourself, in your friends and in your family. You’ll also need to believe in things you can’t measure or hold in your hand. I am talking about love, compassion and joy. Things that will light your life from the inside out.

So, Zoe, now you know the secret of how he gets down all those chimneys on Christmas Eve. He has help from all the people whose heart he’s filled with joy.
With full hearts, moms and dads everywhere take their turn helping Santa do a job that would otherwise be impossible. Santa is love, magic, hope and happiness. I am on his team, and now you are too. We look forward to having you help us create the magic for Elise as she grows up because she is not quite ready yet to be on Santa’s team.

Love you
Mommy & Daddy

*******

Terwijl ze aan het lezen was zag ik zo af en toe een glimlach op haar gezicht verschijnen. Na het lezen vroeg ik haar of ze het al wist en ze zei dat ze soms een vermoeden had maar dat ze er eigenlijk nog altijd redelijk zeker van was dat Santa echt bestond.

Het leuke achteraf waren alle vragen: wat hadden wij met al hun brieven gedaan? en zelfs deze die ze op de post hadden gestoken, waar gingen die naartoe? en hoe hadden wij alle kadeautjes altijd mee op vakantie (ja zelfs die vakantie met het vliegtuig!), enz

Voor Bram en ik een zorg minder nu Zoe 'in the know' is, en iets gemakkelijker om alles te regelen.

Student van het kwartaal

 Vandaag hebben we deze documenten ontvangen...geen woorden voor nodig! #proudparents