La Pura Vida in Costa Rica!

Sedert zaterdag zijn we terug van onze 10 daagse vakantie in Costa Rica. Het land heeft de vorm van je linker hand maar dan omgekeerd, met als duim de Nicoya Peninsula, en dat was onze eindbestemming ("El Coco" op de kaart).

Na een red-eye vlucht (genoemd naar de rode oogjes die iedereen heeft als de vlucht landt om 6u 's morgens...) naar San Jose, zijn we direct doorgereden naar Alajuela om te wachten op Babou en Petje die later in de middag aankwamen. Ons hotel Hotel Buena Vista was dik in orde, en zoals de naam al doet vermoeden heeft het hotel een prachtig uitzicht over de streek.

Na een goede nachtrust zijn we dan vertrokken voor een 4 uur durende busreis naar onze eindbestemming: Nicoya.

The key to enjoying Nicoya is to slow down - you will soon be as mellow as the locals!

(zo staat het toch in de reisgids) 

Het noordelijke gedeelte van Nicoya - in de provincie Guanacaste - is gekend voor zijn stranden en 'the surf' natuurlijk.

Onze villa in het resort Bahia Pez Vela lag vlak aan het strand niet ver van Playa Ocotal. En zoals jullie ondertussen wel al zullen doorhebben stond onze vakantie vooral in het teken van relaxen, genieten, eten en drinken, spelen in het zwembad en lekker verwend worden door de grootouders. Hieronder zien jullie een sfeerbeeld van onze villa en de locale huisdiertjes.

Een van onze eerste uitstapjes was naar Playa Del Coco. Het strand zelf is niet het mooiste maar het stadje is enorm populair bij de toeristen omwille van de vele bars en cafes. Het is ook zeer geliefd bij de surfers die van dit strand vertrekken naar de beste surfspots van Costa Rica: Ollie's point en Witch's rock. Spijtig genoeg is daddy er niet geraakt wegens te veel relaxen...

De volgende dag zijn we naar Playa Hermosa en Playa Panama geweest - maar eerst moest er gezwommen worden natuurlijk. (Ik heb het gezegd he: zon, zee en strand!)

Na al die activiteiten hebben we het dan toch maar wat rustiger aan gedaan en zijn we dichter bij huis gebleven, nl. op Playa Ocotal het strand naast het onze. Daar was een hele toffe bar The Father Rooster; petje en daddy hebben er zelfs een T-shirt van!.

Een van de hoogtepunten van de reis was onze daguitstap met de zeilboot: mijn eerste uitstap met de zeilboot (ik heb zelfs mogen sturen!), mijn allereerste blikje sprite (slechte invloed van de grootouders), en de eerste keer dat ik in het echt aapjes zag!

Op 10 maart hebben we Petje's 54ste verjaardag gevierd. Kenneth, onze ober, bracht ons champagne, een fantastische paella en een dessert op kosten van het huis....

De volgende dag zijn mama en papa op een Canopy Tour geweest; je weet wel, waar de mensen zich volledig in een harnas gebonden aan een ijzeren koord laten hangen en zo van de ene naar de andere boom 'vliegen' - soms met een snelheid van 70 km/uur! Papa heeft ondersteboven gevlogen, en  mama heeft de superman-versie geprobeerd.

Onze laatste namiddag samen met Petje en Babou hebben we doorgebracht  in the Ocotal Beach resort, weeral vlakbij dus maar we hadden er nog niet eens op gelet dat er daar een prachtig zwembad lag, met bar! Te druk pinten aan het slurpen in The Father Rooster geloof ik...

De volgende dag moesten mama, papa en ik terug terug vertrekken naar Hotel Buena Vista, het hotel waar we de eerste nacht gelogeerd hebben om dan de dag daarna terug naar huis te vliegen. De ochtend voor de vlucht zijn we eerst nog de koffie plantage van Doka gaan bezoeken. Costa Rica is enorm gekend voor zijn koffie. Alleen de beste kwaliteit dient voor export, dus moeten de Ticos (de inwoners van Costa Rica) de slechte kwaliteit zelf drinken en ook de toeristen in de meeste hotels eigenlijk. Het is moeilijk is om echt lekkere koffie te drinken in Costa Rica. Het grootste gedeelte van de koffie die gekweekt wordt op de Doka Estate wordt uitgevoerd naar de Verenigde Staten en dan vooral naar Starbucks.

Geheel uitgerust en bruin gebrand zijn we dan weer naar huis teruggekeerd. De vele filmpjes die we hebben zijn nog in de edit-fase, het zal dus wel nog efkes duren vooraleer die op de blog komen. Nogmaals bedankt aan Petje en Babou voor de supervakantie! Volgende keer naar Mexico zeker?

Pura Vida!

De tijd vliegt voorbij...

Ongelooflijk! Januari is voorbij gevlogen , we hebben precies nooit geweten dat het februari was en vandaag is maart al begonnen. Het is weer zeer druk geweest de laatste tijd en vandaar dat er van bloggen niet veel terecht is gekomen. We gaan dus weer even terug in de tijd:

• Zoals ieder jaar was er eind januari  het feestje van mama's werk. Dit jaar was het thema "Hollywood". Het perfecte moment om nog maar eens de trouwjurk boven te halen, (ja, mama en papa zijn niet in de traditionele witte outfit getrouwd). De jurk paste perfect, al was er op sommige plekken wat meer plaats dan een paar jaar geleden en op andere plekken wat minder - en volgens mama heb ik daar wel iets mee te maken :).
  De paperazzi waren aanwezig, de rode loper was uitgerold en er werd zelfs een nieuwe episode van American Idol opgenomen... Voor de gelegenheid kropen mama en haar collega's in de huid van de Village People en zongen ze "YMCA". Simon Cowel, Paula Abdul en Randy waren erbij om hun mening te geven. Beoordelen jullie nu zelf maar...
  
  
   
  The Glamour Couple!
  
  The Village People.
  
  
  
• Ondertussen is februari gestart (en ook alweer voorbij) op school. Mijn activiteitenkalender kunnen jullie hieronder bekijken. Het grootste gedeelte van de maand stond in het teken van Valentijntjes dag natuurlijk. Ik heb zo'n 15 Valentijntjes kaartjes gekregen - ik ben nu eenmaal gewild op school!
  
  
  

• Op 20 februari zijn we (nog maar eens) verhuisd maar deze keer naar een echt huis met een grote tuin. Geen luidruchtige buren meer en heel veel plaats om rond te lopen. We wonen nog steeds in Santa Barbara maar iets dichter bij het stadscentrum. Papa kan mij nu ook met de fiets naar school brengen. Foto's van onze nieuwe stek volgen wel nog wanneer we volledig geinstalleerd zijn.

• Op 24 februari is mijn nieuwe speelkameraadje, Martha De Baets, geboren (dochtertje van Barbara en Peter). De kleine meid woog 2.8 kg en was 51 cm lang. Mama en baby stellen het heel goed.
  
  
  
  
  
• Maart is ondertussen gestart en hieronder kunnen jullie mijn schoolkalender zien. Ik zal wel bijna de helft van de maand missen aangezien we hier binnen 2 dagen op reis vertrekken. We gaan naar Costa Rica voor 10 dagen, waar we met mijn Babou en Petje hebben afgesproken - joehoe!
  
  
  

Nog een filmpje...

Vandaag stuurde Petra ons dit mega filmpje van onze kerstbrunch aan het strand.

It's raining babies....

Oh my....

Eind februari krijg ik er nog een speelkameraadje bij. Barbara en Peter verwachten hun eerste kindje en zoals het hier de gewoonte is in Amerika worden de cadeautjes gegeven voor de geboorte van de baby. Gisteren werden we verwacht bij gastvrouw Ilse voor cava en hapjes. Het aftellen kan beginnen en het wordt super spannend, zeker omdat niemand het geslacht weet (zelfs de toekomstige ouders niet).

Happy Anniversary!

Mama en papa zijn vandaag 4 jaar getrouwd. Hoera!

New Year's in Cambria

Onze nieuwjaarsvakantie hebben we doorgebracht in Cambria, een gezellig stadje op een dikke twee uur rijden van bij ons. Samen met Barbara en Peter hadden we er een super gezellig huis gehuurd (mega keuken, parket, haardvuur) voor vier dagen.

Vooraleer te beginnen kokerellen voor oudejaar (alhoewel...gourmet is nu ook weer niet zo veel werk) zijn we nog wat gaan uitwaaien op Moonstone Beach, een strand met zwart zand vlak bij ons nieuwe huis.

En dan thuis gezellig champagne, Duyvis nootjes (van Belgie!), uitgebreide gourmet en geen sabayon (de kok had er geen zin meer in).

 

De volgende dagen was het vooral relaxen, super genieten en zo weinig mogelijk proberen te doen.

 

Een eekhoorn in de tuin, of eerder een "ookiennn" volgens mij.

Wel brachten we een bezoekje aan de zeeolifanten, de attractie  van San Simeon. Het volledige jaar rond ligt dit strand er vol met deze zware loebassen. De vrouwtjes wegen gemiddeld tussen de 500 a 1000 kg en de mannetjes kunnen zelfs tot meer dan 2 ton wegen. Ik moest er niet te veel van weten. De laatste dag zijn we naar Morro Bay geweest om iets te gaan eten en wat rond te wandelen - en onderweg ook eens gestopt om naar de golven te kijken.

 

Back to school....

(Klik op de kalender om te vergroten)

Happy 2010!

Aan iedereen die onze blog volgt:  

Happy New Year !

A picnic on the beach.

Tweede kerstdag vierden we samen met Petra en Joachim. Beiden zijn oorspronkelijk van Duitsland en net zoals mama en papa verhuisden ze naar de US voor hun werk. Voor ze in Santa Barbara aankwamen (zo'n 4 jaar geleden) woonden ze aan de Oostkust, in North Carolina. Door het stralende weer van de laatste dagen werd het strand de locatie voor onze kerstbrunch die, zoals het hoort, werd ingezet met een glas champagne.