Thanksgiving hebben we met de Atzbergers gevierd. Het was een bijzondere editie, want terwijl we samen rond de tafel zaten, beseften we dat we eigenlijk nog niet weten hoe deze feestdag er volgend jaar zal uitzien.
De kans is groot dat Zoe volgend jaar niet naar huis zal kunnen komen. Nathan is intussen nog aan het afwachten bij welke scholen hij zal worden toegelaten, al zitten er ook enkele opties aan de oostkust tussen.
Wie weet vieren we Thanksgiving volgend jaar wel in New York. 😉
Op 9 november is ons kleinste prutske 15 jaar geworden, en gisteren heeft ze dat eindelijk kunnen vieren met haar vriendinnen thuis. De voorbije jaren zijn we rond haar verjaardag meestal naar Universal Studios gegaan, waardoor ze al even geen “echt” feestje meer heeft gegeven.
Het weer heeft helaas niet meegewerkt: regen, en niet zo’n klein beetje! En dat is nu net iets waar we hier zelden rekening mee moeten houden. Elise was dus eerst behoorlijk teleurgesteld, want ze had vanalles buiten gepland. Maar uiteindelijk is het een fantastische avond geworden.
Vandaag was het dan zover en mocht Zoe haar National Letter of Intent (NLI) tekenen om bij Queens te gaan spelen. Toch wel een emotioneel moment; zowel voor haar als voor ons. Voor student-atleten is het tekenen van een NLI een enorme mijlpaal, want dit is het moment waarop een droom officieel werkelijkheid wordt.
Belangrijk om te weten is dat het tekenen van een NLI niet betekent dat het administratieve deel daarmee klaar is. Zoe moet nog steeds haar normale college-applicatie indienen en door het volledige toelatingsproces gaan, maar we gaan er natuurlijk van uit dat dit vlot zal verlopen.
Begin december zal de school ook nog iets organiseren om dit bijzondere moment samen met haar te vieren en wij kijken daar nu al naar uit.
Vandaag was het zover: we moesten Zoe’s seniorfoto’s laten nemen voor het jaarboek dat we aan het einde van het schooljaar zullen krijgen.
En toen ik haar daar zo zag staan… moest ik toch even een traantje wegpinken. Het komt ineens allemaal zo dichtbij. Onze “kleine” meid staat op het punt om af te studeren.
Elise: Mommy, don't worry, at least you still have a second child 😜.